Nationale parken Amerika en Canada

Na een rustige eerste nacht in Calgary begint vandaag het echte reisgevoel. Als eerst haal je de camper op bij het verhuurstation. Je rijdt vervolgens zuidwaarts door open prairielandschap, waar de horizon breed en leeg aanvoelt. Lange rechte wegen, verspreide boerderijen en graanvelden bepalen het beeld. Hoe verder je richting het zuiden rijdt, hoe duidelijker de overgang wordt: aan de rand van de prairie doemen ineens de eerste bergen op.

Waterton Lakes National Park ligt geïsoleerd in het uiterste zuiden van Alberta en voelt daardoor anders dan de bekendere parken verder noordelijk. Minder verkeer, minder bebouwing en een opvallend ruig karakter. Het dorp Waterton ligt direct aan het meer en bestaat uit slechts een paar straten, lodges en eettentjes. Alles is compact en overzichtelijk.

Na aankomst kun je rustig installeren op de campground en het dorp te voet verkennen. Een wandeling langs de oever van Upper Waterton Lake is een fijne manier om kennis te maken met het park. De bergen rijzen hier steil op uit het water en bij helder weer zie je de grens met de Verenigde Staten aan de overkant van het meer liggen.

Praktische tip: de wind is een vast onderdeel van Waterton. Houd daar rekening mee bij wandelingen en bij het parkeren van de camper.

Vandaag heb je een volledige dag in Waterton Lakes National Park en dat is geen overbodige luxe. Juist doordat het park kleiner is, kun je hier goed de tijd nemen voor wandelingen en uitzichtpunten zonder lange afstanden af te leggen.

Een populaire maar toegankelijke wandeling is de Bear’s Hump Trail. Deze korte, maar stevige klim brengt je naar een uitzichtpunt boven het dorp. Vanaf hier zie je hoe het meer, de prairie en de bergen samenkomen, een combinatie die je nergens anders in Canada zo duidelijk ziet. Ga bij voorkeur in de ochtend; dan is het rustiger en koeler.

In de middag kun je een boottocht maken over Upper Waterton Lake. Deze vaart deels over de grens met de Verenigde Staten en geeft een ander perspectief op de bergwanden en bossen langs de oevers. Liever op eigen tempo? Rij dan de Akamina Parkway, een rustige weg met korte wandelingen naar watervallen en bergmeren.

Waterton staat bekend om wildlife. Herten, dikhoornschapen en soms zelfs beren worden regelmatig gespot, vaak verrassend dicht bij de weg. Blijf altijd op afstand en volg de parkregels, hier leeft de natuur letterlijk naast het dorp.

Vandaag steek je de grens over naar de Verenigde Staten en rijd je Waterton Lakes National Park uit richting Glacier National Park. De afstand is beperkt, maar het karakter van het landschap verandert merkbaar. Waar Waterton compact en open is, voelt Glacier groter, dichter bebost en ruiger.

De grensovergang bij Chief Mountain of Carway is meestal rustig. Zorg dat paspoorten en ESTA’s binnen handbereik zijn; daarna rijd je vrijwel direct het park binnen. Glacier National Park bestaat uit diepe valleien, scherpe bergkammen en gletsjermeren die vaak pal langs de weg liggen. De wegen volgen het natuurlijke reliëf, waardoor rijden hier al een beleving op zich is.

In de middag is het prettig om het rustig aan te doen. Maak een eerste verkenning langs St. Mary Lake, waar je op meerdere plekken kunt stoppen voor korte wandelingen of gewoon om het uitzicht in je op te nemen. Het water is helder, de bergen sluiten het meer aan beide kanten in en bij windstil weer zie je de pieken weerspiegeld in het oppervlak.

Je rijdt daarna door naar de campground, meestal gelegen in een bosrijke omgeving. ’s Avonds daalt de temperatuur snel en wordt het stil. Met een beetje geluk zie je herten langs de campingrand of hoor je in de verte coyotes.

Praktische tip: in Glacier zijn voorzieningen schaars. Zorg dat je brandstof, water en boodschappen op orde zijn.

Vandaag heb je een volledige dag om Glacier National Park te ontdekken. Dit is een park waar je niet probeert alles te zien, maar waar je kiest voor een paar routes en die rustig beleeft. Het hoogtepunt voor veel reizigers is de Going-to-the-Sun Road.

Deze bergweg slingert dwars door het park en klimt gestaag richting Logan Pass. Onderweg passeer je watervallen, steile rotswanden en uitzichtpunten waar je gemakkelijk kunt stoppen met de camper. De weg is smal en bochtig, maar goed onderhouden. Neem de tijd en rijd rustig, het uitzicht leidt hier makkelijk af.

Bij Logan Pass kun je een korte wandeling maken naar Hidden Lake Overlook. De trail is goed aangelegd en geeft een mooi beeld van het hoogalpiene landschap. Marmotten en berggeiten worden hier regelmatig gespot. Ook langs de lagere delen van het park heb je kans om wildlife te zien, vooral vroeg in de ochtend of later op de dag.

In de middag kun je kiezen voor een rustiger tempo: een picknick bij Lake McDonald, een korte boswandeling of gewoon even zitten bij het water. Glacier is geen park van grote voorzieningen; juist die eenvoud maakt het zo aantrekkelijk.

Na twee nachten natuur rijd je vandaag verder zuidwaarts richting Butte, een stad met een totaal ander karakter. Je laat de bergen langzaam achter je en rijdt door uitgestrekte valleien en kleinere bergketens. De route is afwisselend en minder toeristisch dan de nationale parken.

Butte was ooit een van de belangrijkste mijnsteden van de Verenigde Staten. Dat verleden zie je nog steeds terug. Oude bakstenen gebouwen, brede straten en industriële relicten bepalen het straatbeeld. Het centrum voelt rauw en authentiek. Dit is Montana zoals het was, en deels nog steeds is.

Na aankomst kun je een wandeling maken door het historische district. Veel gebouwen stammen uit het begin van de twintigste eeuw, toen Butte rijk werd door koperwinning. Een bezoek aan het World Museum of Mining geeft context aan wat je hier ziet, maar ook zonder museumbezoek is het interessant om door de stad te lopen.

Deze stop vormt een duidelijke overgang in de reis: van bergnatuur naar het binnenland van de VS. Morgen wacht Yellowstone, maar vandaag is bedoeld als reisdagenbuffer en kennismaking met een minder bekende kant van Amerika.

Na de stedelijke tussenstop in Butte rijd je vandaag richting een van de bekendste nationale parken van Amerika. De route voert door open valleien, langs rivieren en door kleine dorpen waar het dagelijkse leven weinig veranderd lijkt. Hoe dichter je Yellowstone nadert, hoe rustiger het verkeer wordt en hoe groener het landschap.

Je rijdt het park binnen via een van de noordelijke of westelijke ingangen. De overgang is duidelijk: bossen worden dichter, wegen slingeren meer en de kans op wildlife neemt direct toe. Het loont om vandaag rustig te rijden en regelmatig te stoppen. Bizons steken hier zonder aankondiging de weg over en ook elanden worden vaak langs de rivieroevers gezien.

Na aankomst op de campground is het fijn om eerst te settelen. Yellowstone is groot en intens; vandaag draait vooral om aankomen en de eerste indrukken. Maak in de namiddag een korte verkenning in de omgeving, bijvoorbeeld langs de Mammoth Hot Springs als je via het noorden binnenkomt. De kalkterrassen zien eruit als bevroren watervallen en veranderen continu door het warme water dat erdoorheen stroomt.

’s Avonds keert de rust terug. De meeste dagjesmensen verlaten het park en jij blijft achter in een omgeving waar geluiden van natuur de overhand krijgen. Dit is vaak het moment waarop je beseft hoe uitgestrekt Yellowstone werkelijk is.

Vandaag staat volledig in het teken van de geothermische gebieden van Yellowstone. Dit is het deel van het park waar de ondergrond letterlijk leeft. Stoom stijgt op uit scheuren in de aarde, zwavelgeur hangt soms in de lucht en overal borrelt of sist water.

Begin de dag vroeg bij het Upper Geyser Basin, waar de beroemde Old Faithful ligt. Deze geiser spuit nog altijd volgens een vrij voorspelbaar patroon water omhoog. Het is druk, maar zodra je verder het gebied inloopt, verspreiden bezoekers zich en krijg je meer ruimte. Via houten boardwalks wandel je langs tientallen kleinere geisers en warmwaterbronnen, elk met een eigen vorm en kleur.

Later op de dag kun je doorrijden naar het Grand Prismatic Spring. Vanaf het uitzichtpunt zie je pas echt hoe groot deze bron is en hoe de kleuren ontstaan door bacteriën die leven in het hete water. Neem hier de tijd; het uitzicht verandert met het licht en de wolken.

In de middag is het prettig om een rustiger deel van het park op te zoeken, zoals het Lower Geyser Basin of een rit langs de Firehole River. Yellowstone is niet bedoeld om af te vinken, maar om in een tempo te beleven dat past bij de schaal van het landschap.

De derde dag in Yellowstone gebruik je om een ander deel van het park te verkennen. Een logische keuze is de Hayden Valley of Lamar Valley, afhankelijk van je locatie. Deze brede valleien zijn het leefgebied van grote grazers en roofdieren. Vroeg in de ochtend of aan het einde van de dag heb je hier de meeste kans om wolven, coyotes, bizons en soms beren te zien.

Overdag kun je de focus verleggen naar het Grand Canyon of the Yellowstone. De rivier heeft hier diepe kloven uitgesleten, met meerdere watervallen en uitzichtpunten. Wandelingen langs de rand geven steeds een ander perspectief. De kleuren van de rotswanden variëren van geel tot roestbruin, afhankelijk van het mineraalgehalte.

Tussen de stops door rijd je door bossen, langs meren en over lichte bergpassen. Afstanden lijken op de kaart klein, maar door het verkeer en wildlife ben je vaak langer onderweg dan verwacht. Dat is geen nadeel, het vertraagt vanzelf.

Aan het einde van de dag keer je terug naar de campground voor je laatste avond in Yellowstone. Morgen laat je het park achter je, maar drie nachten geven voldoende tijd om een goed beeld te krijgen zonder te hoeven haasten.

Na drie nachten in Yellowstone rijd je vandaag zuidwaarts richting Grand Teton National Park. De afstand is kort, maar reken op extra tijd: onderweg zijn er volop stops en de kans op wildlife blijft groot. Je rijdt langs meren, door open bossen en volgt delen van de Yellowstone River voordat het landschap zich opent.

De overgang tussen de parken is subtiel. Waar Yellowstone breder en ruiger is, voelt Grand Teton strakker en overzichtelijker. De Teton Range rijst vrijwel loodrecht op uit de vallei, zonder uitlopers. Dat maakt dit park visueel heel anders. De bergen domineren continu het uitzicht, vooral zodra je Jackson Lake nadert.

Na aankomst kun je een eerste verkenning maken langs de Teton Park Road, een route die parallel loopt aan de hoofdweg en speciaal is aangelegd voor rustig verkeer. Je passeert uitzichtpunten zoals Oxbow Bend, waar de Snake River een bocht maakt met zicht op Mount Moran. Bij rustig weer zie je hier spiegelingen in het water; bij wind zie je hoe snel het landschap verandert.

De middag leent zich goed voor een korte wandeling langs Jenny Lake. Dit is een toegankelijke plek om kennis te maken met het park, met meerdere korte trails langs het water en richting de bosrand. Je hoeft vandaag geen lange hikes te maken, het draait vooral om aankomen en kijken.

Vandaag heb je een volle dag in Grand Teton National Park. Dit park is minder uitgestrekt dan Yellowstone, maar nodigt uit om actiever te verkennen. De wandelingen zijn overzichtelijk, de routes goed aangegeven en de afstanden beheersbaar.

Begin de dag bij Schwabacher Landing, een rustige plek langs de Snake River. In de ochtend hangt hier vaak nevel boven het water en is het licht zacht. Je ziet hoe de rivier zich splitst en weer samenkomt, met de bergen op de achtergrond. Het is een korte wandeling vanaf de parkeerplaats en goed te combineren met andere stops.

Later kun je kiezen voor een langere wandeling, bijvoorbeeld in het gebied rond Cascade Canyon of langs de oevers van Jackson Lake. Deze routes laten zien hoe snel je vanuit open grasland in dicht bos terechtkomt. Onderweg zie je regelmatig sporen van elanden of herten; soms staan ze gewoon langs het pad te grazen.

In de middag is het prettig om even terug te keren naar de campground of een picknickplek op te zoeken. Grand Teton leent zich goed voor rustmomenten tussendoor. Aan het eind van de dag kun je nog een korte autorit maken richting Signal Mountain voor uitzicht over de vallei. Geen hoge klim, wel een goed overzicht van hoe compact en helder dit park is opgebouwd.

Na twee nachten in Grand Teton laat je vandaag het berglandschap langzaam achter je. Je rijdt zuidwestwaarts richting Idaho, een staat die vaak wordt overgeslagen maar verrassend veel afwisseling biedt. De route voert eerst nog langs open valleien en rivieren, waarna het landschap droger en ruiger wordt.

Zodra je Idaho binnenrijdt, merk je dat de bergen plaatsmaken voor vulkanisch gevormde vlaktes. Arco ligt aan de rand van de Craters of the Moon National Monument, een uitgestrekt lavalandschap dat totaal anders aanvoelt dan alles wat je tot nu toe hebt gezien. Geen bossen of meren, maar zwarte lavavelden, grillige rotsformaties en een open horizon.

In de middag kun je een verkenning maken door het park. De korte wandelingen over gestolde lava laten goed zien hoe dit gebied is ontstaan. Sommige paden lopen langs oude lavatunnels en kraters, andere geven uitzicht over het eindeloze donkere landschap. De stilte is hier opvallend; verkeer is schaars en geluid draagt ver.

Arco zelf is klein en functioneel. Het dorp staat bekend als de eerste plaats ter wereld die volledig werd verlicht door kernenergie. Dat gegeven zie je terug in een klein museum en enkele informatieborden. Verwacht geen uitgebreid centrum, maar wel een rustige plek om bij te komen na een lange rijdag.

Vandaag staat een langere reisdag op het programma. Je rijdt noordwaarts door Idaho en Montana, met onderweg veel afwisseling. De eerste kilometers gaan door open, droge gebieden, maar gaandeweg wordt het landschap groener. Rivieren, heuvels en uitgestrekte bossen nemen het beeld over.

De route volgt deels kleinere wegen, wat het rijden prettig maakt. Je passeert weinig grote steden, maar wel dorpen waar het leven duidelijk lokaal is. Onderweg kun je stoppen bij een rivier voor een korte pauze; picknickplekken zijn hier vaak eenvoudig maar goed gelegen.

Missoula ligt in een brede vallei en voelt duidelijk levendiger dan de plaatsen van de afgelopen dagen. Het is een universiteitsstad, wat zorgt voor een mix van cafés, boekwinkels en restaurants. Na dagen in nationale parken is dit een fijne plek om weer even in een stad te zijn zonder dat het druk of onoverzichtelijk wordt.

In de namiddag of vroege avond kun je een wandeling maken langs de Clark Fork River, die dwars door de stad loopt. Langs de oever liggen wandelpaden en grasvelden waar locals samenkomen. Het centrum is compact en goed te voet te verkennen.

Missoula vormt een praktische tussenstop op weg naar Canada, maar biedt genoeg sfeer om er echt even te zijn in plaats van alleen te overnachten.

Vandaag steek je opnieuw de grens over, dit keer terug naar Canada. Vanuit Missoula rijd je noordwaarts richting Brits-Columbia. De route voert door bergachtig terrein, met bossen, meren en kronkelende wegen. De grensovergang verloopt meestal vlot, zeker als je buiten de piekuren reist.

Zodra je Canada binnenrijdt, verandert de sfeer merkbaar. De bebouwing wordt schaarser en de natuur lijkt dichter op de weg te kruipen. Nelson ligt aan de westkant van Kootenay Lake en staat bekend om zijn compacte centrum en creatieve uitstraling.

Na aankomst kun je parkeren en het stadje te voet verkennen. Het centrum bestaat uit historische gebouwen, kleine winkels en cafés. Alles ligt op loopafstand en de sfeer is ontspannen. Nelson voelt niet toeristisch, maar wel verzorgd en levendig.

In de avond is een wandeling langs het meer aan te raden. Het water ligt vaak rustig en de bergen vormen een duidelijke omlijsting van het stadje. Na meerdere intensieve reisdagen is dit een plek waar je vanzelf wat langzamer gaat.

Na het ontbijt verlaat je Nelson en rijd je noordwaarts door een van de meest afwisselende regio’s van Brits-Columbia. Al snel bereik je Kootenay Lake, waar je met een veerboot het water oversteekt. De overtocht duurt ongeveer een half uur en is een prettige onderbreking van de rit. Je blijft in de camper en kijkt uit over het meer en de beboste heuvels rondom.

Na de overtocht vervolgt de route zich door bergachtig gebied met dichte bossen, rivieren en kleine dorpen. Het verkeer is beperkt en de weg slingert rustig door het landschap. Dit deel van Canada voelt uitgesproken lokaal; je komt weinig grote voorzieningen tegen, maar des te meer natuur.

Revelstoke ligt ingeklemd tussen bergketens en staat bekend als een toegangspoort tot meerdere nationale parken. Het stadje zelf is compact en overzichtelijk. Na aankomst kun je een korte wandeling maken door het centrum of langs de Columbia River, die hier breed en rustig stroomt.

Heb je nog energie? Dan is een rit omhoog in Mount Revelstoke National Park een goede afsluiting van de dag. De Meadows in the Sky Parkway brengt je naar hoger gelegen uitzichtpunten en korte wandelingen, zonder dat je veel tijd kwijt bent.

Vandaag rijd je noordwestwaarts richting Wells Gray Provincial Park. De route is afwisselend en relatief rustig, met lange stukken bos en af en toe uitzicht over valleien en rivieren. Dit is geen dag van grote bezienswaardigheden onderweg, maar juist van ontspannen rijden door uitgestrekte natuur.

Clearwater ligt net buiten Wells Gray Provincial Park en vormt een praktische uitvalsbasis. Na aankomst kun je alvast een eerste indruk van het park opdoen met een bezoek aan een van de watervallen in het zuidelijke deel. Spahats Creek Falls is goed bereikbaar en geeft meteen een goed beeld van de schaal van het landschap.

Wells Gray staat bekend om zijn watervallen, gevormd door vulkanische activiteit en smeltwater. In tegenstelling tot nationale parken als Banff of Jasper is het hier opvallend rustig. De afstanden zijn groter en je deelt de paden met weinig andere bezoekers.

De avond is geschikt om rustig terug te keren naar de campground en te genieten van de stilte.

Vandaag heb je een volledige dag om Wells Gray Provincial Park te verkennen. Het park is groot en minder ontwikkeld, waardoor het prettig is om vooraf een globale planning te maken. De focus ligt hier op natuur in zijn meest rustige vorm.

Een goede start is Helmcken Falls, een van de hoogste watervallen van Canada. Het uitzichtpunt ligt op korte loopafstand van de parkeerplaats en geeft een indrukwekkend beeld van de kloof en de waterval. Daarna kun je doorrijden naar Dawson Falls en Moul Falls, waar je zelfs achter het water langs kunt lopen.

Naast watervallen biedt Wells Gray ook open vlaktes, rivieren en bossen. Met wat geluk zie je hier elanden, zwarte beren of arenden. Neem altijd voldoende water en houd rekening met beperkte mobiele dekking.

Dit park draait niet om veel doen, maar om kijken, wandelen en de ruimte ervaren. Aan het eind van de dag rijd je terug naar Clearwater voor je tweede overnachting.

Vandaag rijd je verder noordwaarts richting Jasper National Park. De route loopt door dunbevolkt gebied en volgt deels rivieren en bergflanken. Het verkeer is beperkt en de afstand voelt korter dan hij op papier is. Hoe dichter je Jasper nadert, hoe duidelijker de bergen weer het landschap bepalen.

Bij binnenkomst in Jasper National Park merk je direct het verschil met Wells Gray. De valleien zijn breder, de bergtoppen hoger en de infrastructuur beter ontwikkeld. Dat maakt het park toegankelijk, zonder dat het zijn ruwe karakter verliest. Na aankomst rijd je naar de campground en installeer je voor twee nachten.

In de middag is het prettig om het rustig aan te doen. Een korte wandeling rond Pyramid Lake of Patricia Lake geeft een eerste indruk van het park. Deze meren liggen net buiten het dorp Jasper en zijn goed bereikbaar. De omgeving is open en overzichtelijk, met uitzicht op omliggende bergtoppen.

’s Avonds kun je het dorp Jasper in voor een eenvoudige maaltijd of een korte wandeling. Jasper voelt minder mondain dan Banff en is meer gericht op reizigers die hier langer in de natuur verblijven.

Vandaag heb je een volle dag in Jasper National Park. Dit is een uitgestrekt park, waardoor het loont om te kiezen voor één of twee gebieden in plaats van alles te willen zien.

Een logische keuze is het Maligne Valley-gebied. De weg volgt de Maligne River en brengt je langs meerdere stops. Maligne Canyon is een goed begin: via bruggen en paden loop je langs diepe kloven waar het water met kracht doorheen stroomt. Daarna kun je doorrijden naar Medicine Lake, dat afhankelijk van het seizoen deels kan verdwijnen door ondergrondse afwatering.

Het hoogtepunt van de dag is Maligne Lake. Dit langgerekte meer ligt ingeklemd tussen bergkammen en is een van de bekendste plekken van het park. Je kunt hier wandelen langs de oever, een korte hike maken of kiezen voor een boottocht richting Spirit Island.

In de namiddag rijd je op rustig tempo terug richting de campground. Onderweg zie je vaak herten of elanden langs de weg. Jasper is groot genoeg om stilte te vinden, ook op populaire dagen.

Vandaag staat een van de mooiste rijdagen van de reis op het programma: de Icefields Parkway. Deze route verbindt Jasper en Banff en volgt een aaneenschakeling van gletsjers, meren en bergpassen. De afstand is beperkt, maar reken op een volle dag met veel stops.

Onderweg passeer je onder meer Athabasca Glacier, waar je de gletsjer vanaf de weg kunt zien liggen. Verder zuidwaarts liggen meren als Peyto Lake, dat vanaf een kort wandelpad te bereiken is. De kleur van het water valt vooral op bij helder weer.

Neem de tijd en stop waar het goed voelt. Juist doordat je met een camper reist, kun je het tempo zelf bepalen. Tegen het einde van de dag rijd je Banff National Park binnen. Het landschap wordt iets drukker, maar blijft indrukwekkend.

Na aankomst rijd je naar de campground en installeer je voor twee nachten. Banff is een goed georganiseerde regio met veel voorzieningen, maar de natuur ligt altijd dichtbij.

Vandaag heb je een volledige dag in Banff National Park. Dit park is compacter en drukker dan Jasper, maar biedt veel variatie op korte afstand.

Begin de dag vroeg bij Lake Louise. Door er vroeg te zijn, vermijd je het meeste verkeer. Een wandeling langs de oever geeft een goed beeld van de ligging van het meer en de omliggende bergen. Later kun je doorrijden naar Moraine Lake (indien toegankelijk), dat hoger ligt en een ander perspectief biedt.

In de middag is het prettig om richting Banff-dorp te gaan. Het centrum is overzichtelijk en biedt winkels, restaurants en een korte wandelroute langs de Bow River. Voor uitzicht over de regio kun je de weg naar Mount Norquay of Tunnel Mountain nemen.

Banff vormt een duidelijke tegenhanger van de rustigere parken eerder in de reis. Juist dat contrast maakt deze stop interessant.

Na twee nachten in Banff laat je vandaag de bergen langzaam achter je. De rit naar Cochrane is kort, maar landschappelijk afwisselend. Je rijdt vanuit het berggebied richting de uitlopers van de Rockies, waar het landschap opener wordt en de prairie zich voorzichtig aandient.

Cochrane is een klein stadje net buiten Calgary en voelt duidelijk minder toeristisch dan Banff. Het is een plek waar het dagelijkse leven gewoon doorgaat, met lokale winkels, diners en een ontspannen sfeer. Juist na de intensiteit van de nationale parken is dit een prettige overgangsdag.

In de middag kun je een wandeling maken door het centrum of langs de Bow River. De rivier slingert rustig door het landschap en biedt voldoende plekken om even te pauzeren. Cochrane staat bekend om zijn ijszaken en bakkerijen; een simpele stop voor koffie of iets zoets hoort hier bijna bij.

Deze laatste overnachting buiten Calgary zorgt ervoor dat je niet alles op één dag hoeft te doen. Je sluit de reis rustig af, zonder lange ritten of druk programma.

Vandaag rijd je het laatste stuk van de reis. Vanuit Cochrane is het een korte rit naar Calgary. Je hoeft niet vroeg te vertrekken, wat deze dag prettig ontspannen maakt. Onderweg zie je hoe de prairie steeds dominanter wordt en de bergen definitief op de achtergrond verdwijnen.

Na aankomst in Calgary lever je de camper in volgens afspraak. Neem hier de tijd voor en zorg dat de camper leeg en schoon is. Daarna ga je door naar je hotel nabij de luchthaven, waar je nog één nacht verblijft.

Heb je nog energie? Dan kun je ervoor kiezen om Calgary nog even in te gaan voor een laatste diner of korte wandeling. Maar veel reizigers kiezen ervoor om het rustig te houden: koffers herpakken, foto’s ordenen en nagenieten van alles wat je onderweg hebt gezien.

Deze laatste dag voelt vaak als een afronding. Je bent weer in de bewoonde wereld, maar met het besef dat je de afgelopen weken door uitgestrekte natuurgebieden hebt gereisd, verspreid over twee landen.

Vandaag is het tijd om huiswaarts te keren. Vanaf het hotel rijd je in korte tijd naar de luchthaven van Calgary. Met een koffer vol foto’s, herinneringen en ervaringen kijk je terug op een reis die in het teken stond van natuur, ruimte en vrijheid.

Van de prairie rond Calgary tot de geisers van Yellowstone en de gletsjers van de Canadese Rockies: deze camperreis door de nationale parken van Amerika en Canada laat zien hoe afwisselend Noord-Amerika is. Je hebt gereden door stille gebieden, gewandeld langs meren en watervallen, en geslapen midden in de natuur.

Een reis waarin je zelf het tempo bepaalde, dat voel je tot het einde.