Na aankomst op de luchthaven van Vancouver haal je de huurauto op en rijd je naar je hotel in de stad. Vancouver voelt direct overzichtelijk aan: brede wegen, duidelijke bewegwijzering en vrijwel overal uitzicht op water of bergen. Ondanks het formaat van de stad heerst er een ontspannen sfeer. Veel inwoners verplaatsen zich per fiets of te voet en dat merk je meteen.

Afhankelijk van je aankomsttijd is dit een fijne dag om rustig te landen. Een eerste wandeling door Downtown of langs de waterfront geeft je meteen gevoel bij de stad. Bij Canada Place zie je vaak watervliegtuigen opstijgen en aanmeren in de haven. Even verderop ligt Gastown, het oudste deel van Vancouver, met klinkerstraatjes, oude bakstenen panden en kleine winkels. De bekende stoomklok is hier meer dan een fotomoment; elk kwartier komt er een korte stoomfluit uit.

Heb je nog energie, dan is Stanley Park een logische keuze. Dit enorme stadspark ligt op een schiereiland en wordt omringd door water. Je kunt hier een stuk van de Seawall lopen of rijden, met uitzicht op de skyline en de Lions Gate Bridge. Het park is groot genoeg om echt even uit de stad te zijn, terwijl je de stad nog steeds ziet liggen.

’s Avonds schuif je makkelijk aan bij een van de vele eettentjes. In Vancouver vind je alles: van eenvoudige noedelbars tot visrestaurants waar zalm en heilbot centraal staan. Tip: eet niet te laat; door de reis en het tijdsverschil merk je vaak dat de dag vanzelf eindigt.

Vandaag heb je een volle dag om Vancouver verder te ontdekken. Het fijne aan deze stad is dat natuur en stad voortdurend in elkaar overlopen. Begin de dag bijvoorbeeld in Granville Island. Deze voormalige industriële zone is nu een levendig gebied met een overdekte markt, kleine ateliers en koffiebars. In de markthal koop je vers fruit, brood en lokale specialiteiten; ideaal voor een informele lunch.

Daarna kun je richting Kitsilano rijden of fietsen, een wijk met stranden en lage bebouwing. Op een heldere dag kijk je hier uit over English Bay richting de bergen van Vancouver Island. Het strand voelt stads aan, maar zodra je met je voeten in het zand staat, merk je hoe dicht de natuur hier eigenlijk is.

In de middag is Capilano Suspension Bridge een interessante optie. Deze hangbrug hangt hoog boven een beboste kloof en geeft een goed beeld van de dichtbegroeide regenwouden rondom de stad. Wie liever iets rustigers wil, kan ook kiezen voor Queen Elizabeth Park, met uitzicht over de skyline en de omliggende bergen.

’s Avonds komt Vancouver opnieuw tot leven. Vooral in wijken als Yaletown en Mount Pleasant zitten veel restaurants en brouwerijen. Lokale bieren en eenvoudige, goed bereide gerechten staan hier vaak op het menu. Dit is zo’n stad waar je merkt dat mensen buiten leven, ook als het later op de avond is.

Vandaag laat je de kust achter je en begint het echte roadtripgevoel. Je rijdt Vancouver uit richting het noorden en volgt grotendeels de Sea-to-Sky Highway. Deze weg slingert langs fjorden, bossen en steile rotswanden. Al snel merk je dat het landschap verandert: de zee verdwijnt langzaam en maakt plaats voor bergen en rivierdalen.

Een logische eerste stop is Squamish, waar de granieten wand van de Stawamus Chief boven het dorp uittorent. Even verderop ligt Whistler, bekend van de Winterspelen. Zelfs buiten het skiseizoen is dit een fijne plek om de benen te strekken en koffie te drinken in het compacte dorpscentrum.

Na Whistler verandert de route opnieuw. De weg richting Lillooet wordt droger, ruiger en minder bebost. Je rijdt langs diepe kloven en de Fraser River, met uitzichtpunten waar je even stopt om het landschap in je op te nemen. Dit gebied voelt afgelegen en dat is het ook; dorpen liggen hier ver uit elkaar.

Lillooet zelf is klein en ligt beschut tussen heuvels. Het plaatsje heeft een duidelijke geschiedenis als goudzoekersstad en was ooit een belangrijk knooppunt tijdens de gold rush. Verwacht geen grote attracties, maar juist een rustige avond en een heldere sterrenhemel. Een fijne plek om te wennen aan het ritme van lange rijdagen en stille nachten.

Na het ontbijt verlaat je Lillooet en rijd je dieper het binnenland van British Columbia in. Dit is een echte rijdag, maar wel eentje waarbij het landschap voortdurend verandert. De droge heuvels rondom Lillooet maken langzaam plaats voor uitgestrekte bossen, meren en brede rivierdalen. Het verkeer is hier beperkt; grote delen van de route rijd je met weinig andere auto’s om je heen.

Onderweg passeer je kleine plaatsen waar het dagelijks leven nog duidelijk zichtbaar is. Tankstations, diners en kleine kruidenierswinkels liggen soms tientallen kilometers uit elkaar. Dat maakt deze route juist zo prettig: je bent echt onderweg. Een korte stop bij een meer of uitzichtpunt is zo gemaakt, vaak zonder andere bezoekers.

In de loop van de middag arriveer je in Clearwater, de uitvalsbasis voor Wells Gray Provincial Park. Dit park staat bekend om zijn watervallen, gevoed door smeltwater uit de bergen. In tegenstelling tot de bekendere nationale parken is het hier rustiger, wat het extra geschikt maakt om in je eigen tempo te verkennen.

Heb je nog tijd en energie, dan kun je alvast richting Spahats Creek Falls rijden. Deze waterval ligt vlak bij de parkentree en is bereikbaar via een korte wandeling. Het uitzicht in de kloof laat meteen zien waarom dit gebied zo’n goede tussenstop is op weg naar de Rockies.

’s Avonds is Clearwater rustig. Verwacht geen uitgebreid uitgaansleven, maar wel eenvoudige restaurants en een goede nachtrust, omringd door natuur.

Vandaag staat volledig in het teken van Wells Gray Provincial Park. Het park is groot en bestaat uit bossen, rivieren, lavavelden en diepe kloven. De wegen zijn goed toegankelijk en brengen je dicht bij de belangrijkste bezienswaardigheden, waardoor je zelf bepaalt hoeveel je wilt wandelen.

Een goed begin is Helmcken Falls, de bekendste waterval van het park. Met een vrije val van ruim 140 meter stort het water hier in een hoefijzervormige kloof. Vanaf het uitzichtpunt loop je in een paar minuten naar de rand. De kracht van het water is goed te horen, vooral in het voorjaar en de vroege zomer.

Verderop liggen Dawson Falls en Moul Falls, elk met een eigen karakter. Moul Falls is bijzonder omdat je achter de waterval langs kunt lopen, mits de omstandigheden het toelaten. De wandelingen zijn meestal kort, maar geven je steeds een ander perspectief op het landschap.

Tussen de stops door rijd je door dicht bosgebied. De kans om zwartberen of herten te zien is hier aanwezig, vooral in de ochtend en tegen de avond. Rustig rijden en goed om je heen kijken loont.

Na een dag in de natuur keer je terug naar Clearwater. Een eenvoudige maaltijd en een rustige avond passen hier perfect bij het tempo van de reis.

Vandaag rijd je richting de Canadese Rockies, een traject waarbij het landschap opnieuw duidelijk verandert. Vanuit Clearwater rijd je noordwaarts en later oostwaarts, met steeds hogere bergen aan de horizon. Bossen worden dichter, valleien smaller en de lucht koeler.

Onderweg zijn er meerdere plekken waar je even stopt voor foto’s of een korte pauze. Rivieren snijden hier diep door het landschap en langs de weg zie je regelmatig sporen van wildlife. Dit is een traject waar de reis zelf net zo belangrijk is als de bestemming.

Bij binnenkomst van Jasper National Park merk je direct het verschil. De omgeving voelt grootser en ruiger. Gletsjers liggen zichtbaar op de berghellingen en meren hebben hier vaak een grijsgroene kleur door het smeltwater. De laatste kilometers naar het dorp Jasper zijn bijzonder mooi, met brede valleien en bergwanden aan weerszijden.

Jasper is een compact bergdorp met een ontspannen sfeer. Alles ligt op loopafstand en de voorzieningen zijn goed. Na het inchecken kun je een korte wandeling maken door het dorp of langs de Athabasca River, die net buiten het centrum stroomt.

’s Avonds zie je vaak elanden of herten aan de rand van het dorp. Een rustige afsluiting van een lange rijdag, midden in de Rockies.

Vandaag blijf je in en rondom Jasper National Park. Dit park is groot, uitgestrekt en minder druk dan Banff, waardoor je veel vrijheid hebt om zelf keuzes te maken. De dag begint bijvoorbeeld met een rit richting Maligne Canyon, waar het water zich door een smalle kloof heeft gesneden. De wandelpaden langs de canyon zijn goed aangelegd en bieden meerdere uitzichtpunten.

Vervolg de route naar Medicine Lake, een bijzonder meer dat afhankelijk van het seizoen bijna leeg kan staan doordat het water via ondergrondse kanalen wegstroomt. Iets verderop ligt Maligne Lake, bekend om zijn langgerekte vorm en helder water. Je kunt hier een korte wandeling maken langs de oever of kiezen voor een boottocht naar Spirit Island.

In de middag rijd je terug richting Jasper via een andere route, bijvoorbeeld langs Pyramid Lake of Patricia Lake. Deze meren liggen dichter bij het dorp en zijn geschikt voor een korte stop of picknick. De omgeving is open en rustig, met goede kansen om herten of elanden te zien.

Aan het einde van de dag keer je terug naar Jasper. Het dorp is compact en overzichtelijk, met een aantal restaurants en cafés. Na een dag buiten is het prettig om hier even bij te komen en de volgende etappe voor te bereiden.

Vandaag staat een van de mooiste rijdagen van de reis op het programma: de Icefields Parkway. Deze weg verbindt Jasper en Banff National Park en volgt een route langs gletsjers, bergmeren en brede valleien. Het is een traject waarbij je regelmatig stopt; de afstanden zijn niet groot, maar de hoeveelheid uitzichtpunten zorgt ervoor dat je de tijd neemt.

Een eerste stop is vaak bij Athabasca Glacier, onderdeel van het Columbia Icefield. Vanaf de parkeerplaats zie je hoe de gletsjer zich de afgelopen decennia heeft teruggetrokken, goed zichtbaar aan de markeringen langs de rotswanden. Even verderop ligt Sunwapta Falls, waar het water met kracht door een smalle doorgang stroomt.

Ook Peyto Lake mag niet ontbreken. Vanaf het uitkijkpunt zie je het meer in een opvallende lichtblauwe kleur, veroorzaakt door fijn gesteente in het smeltwater. De wandeling naar het uitzichtpunt is kort en goed te doen.

Naarmate je Banff National Park nadert, wordt het landschap iets drukker bezocht, maar niet minder indrukwekkend. Aan het eind van de dag rijd je door naar Canmore, net buiten Banff. Dit dorp is iets rustiger dan Banff zelf en ligt prachtig tussen de bergen.

Vandaag verken je Banff National Park vanuit Canmore. Een logisch begin is Lake Louise, een van de bekendste meren van Canada. Het meer ligt ingeklemd tussen steile bergwanden en heeft een melkachtig blauwe kleur. In de vroege ochtend is het hier het rustigst.

Daarna kun je doorrijden naar Moraine Lake, gelegen in de Valley of the Ten Peaks. De toegangsweg is seizoensgebonden en soms alleen per shuttle bereikbaar, maar het uitzicht vanaf de rotsen boven het meer maakt de moeite meer dan waard.

In de middag is er tijd voor het dorp Banff zelf. Banff Avenue vormt het hart van het plaatsje, met winkels, restaurants en uitzicht op Cascade Mountain. Wie even wil ontspannen, kan terecht bij de Banff Upper Hot Springs, waar warm bronwater wordt gebruikt.

Aan het einde van de dag keer je terug naar Canmore. De sfeer hier is ontspannen en lokaal, met minder dagjesmensen dan in Banff.

Na het ontbijt verlaat je Canmore en rijd je zuidwaarts langs de oostzijde van de Rockies. Het landschap wordt opener en droger. De scherpe bergpieken maken langzaam plaats voor glooiende heuvels en prairieachtig terrein. Deze overgang is opvallend en maakt deze rijdag juist interessant.

Onderweg passeer je kleine plaatsen waar ranches en landbouw het straatbeeld bepalen. Dit is een minder toeristisch deel van Alberta, maar juist daardoor voelt het onderweg authentiek. Neem onderweg de tijd voor een koffiestop of een korte wandeling; het tempo ligt hier vanzelf lager.

In de loop van de middag arriveer je in Waterton Lakes National Park, een van de kleinste nationale parken van Canada. Het dorp Waterton ligt direct aan Upper Waterton Lake en bestaat uit een paar straten met hotels, restaurants en winkels. Alles ligt op loopafstand.

Een goede eerste verkenning is een wandeling langs de oever van het meer, met uitzicht op de bergen die hier plots steil uit het water oprijzen. Bij helder weer zie je hoe het Canadese en Amerikaanse deel van het park letterlijk in elkaar overlopen.

’s Avonds is het rustig in Waterton. De meeste bezoekers zijn hier overdag, waardoor je ’s avonds vaak het dorp bijna voor jezelf hebt.

Vandaag verken je Waterton Lakes National Park. Ondanks het beperkte formaat biedt het park verrassend veel variatie. Begin bijvoorbeeld met de Red Rock Canyon Parkway, een korte panoramische route die je langs kleurrijke rotsformaties en kleine stroomversnellingen voert. De rood- en groentinten in het gesteente zijn hier goed zichtbaar.

Wie wil wandelen, vindt in Waterton volop mogelijkheden. Populair is de Bear’s Hump Trail, een relatief korte maar steile wandeling die wordt beloond met uitzicht over het dorp en het meer. Het is een overzichtelijk pad en goed te combineren met andere activiteiten.

In de middag kun je kiezen voor een boottocht over Upper Waterton Lake. Deze vaart steekt de grens over naar het Amerikaanse deel van het park en laat goed zien hoe dit landschap zonder duidelijke scheiding doorloopt. Alternatief is een rustige middag in het dorp, met tijd voor een lunch en een korte wandeling langs het water.

Waterton staat ook bekend om de sterke wind die hier regelmatig waait. Dat maakt het meer levendig, maar zorgt ook voor snel wisselende weersomstandigheden. Een extra laag kleding is hier geen overbodige luxe.

Vandaag steek je de grens over naar de Verenigde Staten en rijd je richting Glacier National Park. De grensovergang verloopt meestal vlot, zeker buiten de piekuren. Na de grens merk je direct kleine verschillen: bewegwijzering, afstanden in miles en een andere uitstraling van dorpen.

De route voert door het noorden van Montana, met open landschappen en lange rechte wegen. Naarmate je Glacier National Park nadert, worden de bergen weer hoger en het landschap groener. Bij binnenkomst van het park voel je meteen dat dit een ander soort natuurgebied is: ruig, uitgestrekt en minder ontwikkeld.

Hoewel je vandaag niet de volledige Going-to-the-Sun Road rijdt, krijg je alvast een goede indruk van het park. Je kunt een eerste stop maken bij een van de meren of uitzichtpunten aan de rand van het park. In de namiddag rijd je door naar Columbia Falls, waar je overnacht.

Columbia Falls is een praktisch en rustig plaatsje, met eenvoudige restaurants en supermarkten. Een fijne plek om de dag af te sluiten en je voor te bereiden op de verkenning van Glacier National Park.

Vandaag staat volledig in het teken van Glacier National Park. Dit park is minder commercieel ingericht dan veel andere nationale parken in de Verenigde Staten en voelt daardoor ruig en puur. De hoofdrol is weggelegd voor de Going-to-the-Sun Road, een smalle bergweg die dwars door het park loopt en je van west naar oost voert.

Je begint vroeg, zodat je de drukte voor bent. Al snel rijd je langs berghellingen, watervallen en diepe dalen. De weg klimt gestaag omhoog richting Logan Pass, het hoogste punt van de route. Hier kun je even uitstappen en een korte wandeling maken. Zelfs midden in de zomer ligt hier vaak nog sneeuw langs de paden.

Onderweg passeer je verschillende meren, zoals Lake McDonald, met zijn helder water en gladde, gekleurde stenen langs de oever. Het is een fijne plek voor een korte pauze of een wandeling langs het water. De afwisseling tussen rijden en korte stops maakt deze dag ontspannen, ondanks het bergachtige terrein.

In de middag rijd je rustig terug richting Columbia Falls, of je kiest ervoor om een deel van het park nog verder te verkennen via een zijroute. De kans om berggeiten of marmotten te zien is hier aanwezig, vooral in de hogere delen van het park.

Na het ontbijt verlaat je het berggebied van Glacier en rijd je zuidwaarts richting Helena, de hoofdstad van Montana. Het landschap verandert geleidelijk van bergachtig naar opener terrein met valleien, ranches en lange rechte wegen. Dit is het soort dag waarop je echt merkt hoe groot de Verenigde Staten zijn.

Onderweg kom je door kleine plaatsen waar het leven zich grotendeels afspeelt rond de hoofdstraat. Hier vind je eenvoudige diners, tankstations en lokale winkels. Het tempo ligt laag en dat past goed bij deze overgangsdag.

Helena zelf is een compacte stad met een duidelijke geschiedenis. Ooit was dit een belangrijk centrum tijdens de goudkoorts, wat je nog terugziet in enkele historische gebouwen. In het centrum kun je een korte wandeling maken langs oude panden en het Capitool van Montana.

Wie aan het einde van de middag nog energie heeft, kan naar Mount Helena City Park rijden. Vanaf hier heb je uitzicht over de stad en de omliggende heuvels. De sfeer in Helena is gemoedelijk en lokaal; toerisme speelt hier geen hoofdrol.

Vandaag rijd je richting een van de bekendste natuurgebieden van Noord-Amerika: Yellowstone National Park. De route voert door brede valleien en langs rivieren, met steeds vaker bergen aan de horizon. Naarmate je Yellowstone nadert, neemt het verkeer toe en voel je dat je richting een groot natuurgebied rijdt.

De toegang tot het park verloopt via een van de ingangen in het westen. Direct na binnenkomst zie je dat dit landschap anders is dan alles wat je tot nu toe hebt gezien. Stoompluimen stijgen op uit de grond en de geur van zwavel hangt op sommige plekken in de lucht.

Afhankelijk van je aankomsttijd kun je al een eerste korte verkenning doen, bijvoorbeeld bij Madison Geyser Basin. Hier zie je borrelende warmwaterbronnen en kleine geisers langs houten wandelpaden. Het geeft meteen een goed beeld van de geologische activiteit waar Yellowstone om bekendstaat.

Je overnacht in West Yellowstone, net buiten het park. Dit plaatsje is volledig gericht op bezoekers van het nationale park en biedt volop restaurants, winkels en praktische voorzieningen. Een goede uitvalsbasis voor de komende dagen.

Vandaag heb je een volle dag om Yellowstone National Park te verkennen. Het park is enorm en het loont om je dag logisch in te delen. Begin bijvoorbeeld in het Lower Geyser Basin, waar houten wandelpaden langs warmwaterbronnen en borrelende modderpoelen lopen. De kleuren in het gesteente ontstaan door hittebestendige bacteriën en variëren van wit en geel tot roestoranje.

Daarna rijd je door naar Old Faithful, de bekendste geiser van het park. De uitbarstingen vinden met een vrij regelmatige interval plaats, waardoor je meestal niet lang hoeft te wachten. Het omliggende gebied is groter dan veel mensen verwachten, met meerdere kleinere geisers en warmwaterbronnen die verspreid liggen over een open vlakte.

In de middag kun je koers zetten richting Grand Prismatic Spring. Vanaf de houten paden zie je de warme kern en de gekleurde randen van dichtbij. Wie iets verder wil lopen, kan het uitzichtpunt boven de bron bezoeken voor een overzicht van het hele gebied.

Tussen de verschillende plekken door rijd je door uitgestrekte valleien waar vaak bizons en elanden grazen. Het is belangrijk om voldoende afstand te houden; dieren bewegen hier vrij en kunnen onverwacht de weg oversteken.

Na het ontbijt verlaat je Yellowstone via de zuidelijke route richting Idaho. Voordat je het park uitrijdt, kun je nog een stop maken bij Yellowstone Lake, een groot zoetwatermeer op hoogte. De omgeving is open en winderig, met lange oevers en uitzicht op de omliggende heuvels.

De rit naar Idaho Falls is relatief kort en voert door landbouwgebied en kleine dorpen. Het landschap is vlakker dan de dagen ervoor, wat zorgt voor een rustiger rijtempo. Idaho Falls zelf ligt aan de Snake River en voelt als een typische regionale stad, zonder uitgesproken toeristisch karakter.

In de middag kun je een wandeling maken langs de Idaho Falls River Walk, een goed onderhouden pad langs de rivier met uitzicht op de watervallen waar de stad haar naam aan dankt. Het centrum is compact en overzichtelijk, met een aantal restaurants en cafés.

Dit is een goede plek om even bij te komen na de intensiteit van Yellowstone en je voor te bereiden op de volgende etappe door een minder bekend nationaal park.

Vandaag staat een lange rijdag op het programma, met als hoogtepunt Craters of the Moon National Monument. De route voert door zuidelijk Idaho, met lange rechte wegen en uitgestrekte vlaktes. Het verkeer is beperkt en de rit verloopt ontspannen.

Craters of the Moon is een vulkanisch landschap dat totaal anders aanvoelt dan alles wat je tot nu toe hebt gezien. Gestolde lavavelden, kraters en spleten bepalen hier het beeld. Je kunt de loop road volgen, met korte wandelingen naar uitzichtpunten en lavatunnels. De paden zijn goed begaanbaar en geven een goed beeld van de geologische geschiedenis van het gebied.

Na je bezoek rijd je verder naar Boise, de hoofdstad van Idaho. Boise is groen, overzichtelijk en ligt aan de Boise River. In de avond kun je een korte wandeling maken langs de rivier of een restaurant zoeken in het centrum.

Na het ontbijt verlaat je Boise en rijd je westwaarts richting Oregon. De route voert door open landschap met landbouwgronden, lage heuvels en lange rechte wegen. Dit is een overgangsdag waarop je vooral kilometers maakt, maar juist daardoor merk je hoe het karakter van de regio langzaam verandert.

Onderweg passeer je kleine plaatsen die vooral draaien op landbouw en veeteelt. Het straatbeeld is eenvoudig: tankstations, diners en houten huizen bepalen hier de sfeer. Dit is het soort Amerika dat je vooral ziet als je langere afstanden rijdt en niet alleen de bekende parken bezoekt.

In de loop van de middag arriveer je in Pendleton, een plaats met een duidelijke westernachtergrond. Pendleton is vooral bekend om de jaarlijkse rodeo en de wolindustrie. In het centrum zie je nog oude gevels en historische panden die herinneren aan deze geschiedenis.

Een korte wandeling door het centrum of langs de Umatilla River is een prettige manier om de dag af te sluiten. Pendleton is overzichtelijk en rustig; alles ligt op korte afstand van je hotel.

Vandaag rijd je richting de staat Washington en de bergen van de Pacific Northwest. Na Pendleton voert de route door het binnenland, met steeds meer bossen en heuvels. De lucht wordt vochtiger en het landschap groener naarmate je verder westwaarts rijdt.

Naarmate je Mount Rainier National Park nadert, doemt de vulkanische berg steeds vaker op aan de horizon. Mount Rainier is met zijn permanente sneeuw- en ijsbedekking van grote afstand zichtbaar, mits het weer meewerkt.

In het park kun je kiezen voor een eerste verkenning, bijvoorbeeld bij Paradise. Dit gebied ligt hoog en biedt uitzicht op gletsjers, valleien en bergweiden. Korte wandelingen brengen je snel in een open landschap met bloemen in de zomer en sneeuwvelden die vaak tot ver in het seizoen blijven liggen.

Je overnacht in of nabij het park. De avond is hier rustig, met weinig kunstlicht en vaak frisse berglucht.

Vandaag heb je de tijd om Mount Rainier National Park verder te verkennen. Het park is overzichtelijk, maar biedt veel variatie. Vanuit Paradise kun je verschillende korte wandelingen maken, waarbij je uitzicht hebt op de gletsjers die vanaf de top naar beneden lopen.

Een andere optie is de route richting Sunrise, het hoogste punt dat per auto bereikbaar is in het park. Vanaf hier kijk je uit over een breed landschap met bergen en valleien. Bij helder weer zie je hoe Mount Rainier als een massieve aanwezigheid boven alles uitsteekt.

De wandelpaden zijn goed onderhouden en duidelijk aangegeven. Je bepaalt zelf hoe actief je de dag maakt: een korte wandeling of meerdere stops langs de parkwegen zijn net zo goed mogelijk.

Aan het einde van de middag rijd je richting de uitgang van het park, klaar voor de laatste etappe naar Seattle.

Na het ontbijt verlaat je het berggebied van Mount Rainier National Park en rijd je richting Seattle. De overgang is duidelijk merkbaar: van rustige bergwegen ga je langzaam weer richting een stedelijk gebied. Bossen maken plaats voor voorsteden en uiteindelijk de skyline van Seattle, met water en heuvels als constante achtergrond.

Na aankomst lever je de auto nog niet in; dat kan morgen pas handig zijn. Begin je verkenning bijvoorbeeld aan de waterfront bij Elliott Bay. Hier zie je veerboten vertrekken richting de eilanden in Puget Sound en loop je langs pieren met uitzicht op de haven.

Daarna is Pike Place Market een logische volgende stap. Deze markt is al meer dan een eeuw in gebruik en wordt nog steeds dagelijks bezocht door locals. Visverkopers, groentestalletjes en kleine eetkraampjes zorgen voor een levendige sfeer. Het is een goede plek voor een informele lunch.

In de middag kun je kiezen voor een wandeling door Belltown of Capitol Hill, wijken met veel restaurants en koffiebars. Seattle staat bekend om zijn koffiecultuur en dat merk je op vrijwel elke straathoek.

’s Avonds dineer je in de stad. Vis en zeevruchten spelen hier een grote rol, maar ook eenvoudige bistro’s en internationale keukens zijn ruim vertegenwoordigd.

Vandaag verlaat je de Verenigde Staten en rijd je terug naar Canada. Na het ontbijt heb je nog even tijd in Seattle. Wie vroeg opstaat, kan een korte stop maken bij Kerry Park voor uitzicht over de stad en de baai.

Daarna rijd je noordwaarts richting de Canadese grens. De route voert langs kustgebieden en groene heuvels. De grensovergang verloopt meestal vlot, maar houd rekening met wachttijd, afhankelijk van het moment van de dag.

Na de grens rijd je verder richting Vancouver Airport, waar je overnacht. Dit is een praktische laatste stop, zodat je de volgende dag zonder haast aan de terugreis begint. In de omgeving van de luchthaven zijn diverse hotels met shuttleservice.

Heb je nog energie, dan kun je een korte wandeling maken langs de Fraser River of in de directe omgeving van het hotel. Dit is een rustige afsluiting na een lange reisdag.

Vandaag lever je de huurauto in en begint de terugvlucht naar huis. Tijd om terug te kijken op een reis waarin je in ruim drie weken twee landen, meerdere staten en provincies hebt doorkruist.

De Wild West Canada & USA combineert lange rijdagen met rustige stops, grote nationale parken met kleine plaatsjes en bekende hoogtepunten met minder bezochte gebieden. Van de groene kust rond Vancouver en Seattle tot de ruige Rockies, de geisers van Yellowstone en de open landschappen van Montana en Idaho: elke regio had een eigen tempo en karakter.

Deze reis laat zien hoe veelzijdig het westen van Noord-Amerika is, zeker wanneer je de tijd neemt om het per auto te ontdekken. Een rondreis met veel indrukken, maar ook voldoende ruimte om onderweg je eigen keuzes te maken.